De wondere wereld van de papieren vlechtstroken, deel 2

img_2030Hoe blij verrast ik was door het effect van de vlechtstroken valt te lezen in het eerste blog dat ik over dit onderwerp schreef. Zo blijkt maar weer: als je beperkt bent in je mogelijkheden word je juist creatief.

Ik besloot dus een heel dorp te maken om de kleine treinrails die mijn zoon had meegenomen op vakantie. Mijn vriend opperde: waarom maak je geen molen? Dat was een goed idee! Ik had al best veel kartonnen bekers verzameld die nog werkeloos in het keukentje stonden. Ik keerde de beker om, en besloot om blauw, rode stroken af te wisselen. Daarna maakte ik de wieken van een petflessendop en een rietje. Ik prikte met een kurkentrekker een gaatje in de dop. Ik had aluminiumfolie bij elkaar gedrukt waardoor het een soort pinnetje werd dat ik door het gaatje van de dop stak en ook door het rietje. Zo kon ik er draaiende wieken van maken. Te gek.

Toen was het tijd voor een fabriek. Mijn zoontje vond het heel leuk om op het strand zwarte steentjes te verzamelen. Dat gegeven was de basis voor een kolenfabriek. Hoe leuk zou het zijn als in het ene bakje de ‘kolen’ werden verzameld en in het andere bakje ze in de treinwagon geladen konden worden. De basis van het project werd: ook weer een pak melk, een plastic beker en een papieren beker. Ik knipte twee ronde gaten in de bovenkant waar de bekers precies in pasten. Het melkpak fungeerde als een soort bekerhouder. In de doorzichtige beker zouden de ‘kooltjes’ komen. In de andere maakte ik een gat die precies uitkwam boven een wagon, zodat de kooltjes – als je ze door het gat zou gooien – precies in de wagon zouden komen. Eenmaal klaar versierde ik de doorzichtige beker met twee rode stroken en de papieren beker met groen rode stroken. Het gebouw zelf met licht- en donkerblauwe stroken en ik zette er met groene stroken KOLEN op. Tadaaaa.

Volgende missie. Een flat voor Nijntje: rood, geel en blauwe strepen leverden een heel vrolijk plaatje op. Deurtje erin knippen en wat nijntjes erop plakken. Klaar!

En toen lag er nog een verdwaalde Nemo uit een Kinderei. Daar maakte ik een vijvertje voor. Ook weer met vlechtstroken.

img_2335

Toen alles eenmaal af was, moest er natuurlijk nog een geheel van gemaakt worden. En oja, ik maakte ook nog van dieren die ik op een cadeauverpakking had gevonden een dierentuin! De dieren knipte ik uit en plakte ze op een kartonnetje. We hadden nieuwe slippers gekocht, die we in een papieren tasje met gele hengsels meekregen. Van een van die hengsels kon ik perfect de ingang van de dierentuin maken. Ik prikte de uiteinden in twee rode melkflesdoppen en tekende de letters ZOO en knipte ze uit en hing ze aan het hengsel. Het groene papier legde ik op de tafel en diende als ondergrond net als zand van het strand en nog wat witte kiezelsteentjes uit de hoteltuin. Die we bij het weggaan uiteraard weer keurig teruggelegd hebben.

Het was echt een feest om te maken.

Merike

 

Advertenties

One thought on “De wondere wereld van de papieren vlechtstroken, deel 2

  1. Pingback: De wondere wereld van de papieren vlechtstroken | Hiep en Hoera

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s