Ik mag weer: laatste traktatie op kdv! (1)

88DC924C-79F0-4E29-AFBE-767365BA188F

Foto: Hiep en Hoera.

Het is bijna zover. Mijn zoontje wordt vier en mag voor het laatst trakteren op het kinderdagverblijf. En net als ieder jaar ga ik op zoek naar het leukste thema. Meestal ga ik af op het boek dat hij zo vlak voor zijn verjaardag het liefst leest.

Nu is dat niet zo moeilijk, want hij is dol op verhalen. We lezen elke avond met veel plezier de Jip en Janneke -omnibus van Annie M.G. Schmidt. En die verhalen komen dan ook weer terug in ons dagelijks leven. Zo zaten we onlangs bij de kapper en toen riep mijn zoon: ‘Als Jip bij de kapper zit, loopt ie weg, omdat hij bang is en au roept!’ Zo ‘gewoon’ als de verhalen lijken, zoveel indruk maken ze toch op kinderen.

Annie M.G. Schmidt behandelt naast de vele thema’s in het leven van een peuter ook de feestdagen. Zo hebben zijn de afgelopen maanden Sinterklaas, Kerst en Oud en Nieuw voorbij gekomen. En nu is het tijd voor mijn zoons eigen feestdag. Ik weet dat HEMA heel veel leuke Jip en Janneke artikelen heeft en ik kan vast ook nog wel wat inspiratie opdoen bij de site 100jaarfiepwestendorp.nl. Vorig jaar werd er namelijk gevierd dat Fiep Westendorp – de illustrator van de Jip en Janneke – haar honderdste verjaardag gevierd zou hebben.

Aan de slag dus.

(Ennuh, mocht je nog een cadeautip nodig hebben, die omnibus is altijd een hit, kan niet missen, bestel ‘m hier).

 

Heb je mijn verhaal van de traktatie van vorig jaar al gelezen? En mijn zoektocht naar de uitdeelboekjes die NERGENS te vinden waren. Het leverde een thriller op. Je kunt t hier teruglezen.

Merike

 

Advertenties

Niet ieder kind kan zeggen: Ik ben een kerstkindje

img_4062Aan het begin van de feestmaand spraken we met moeders die een Sintkind hadden, spontaan kregen we ook een melding van een Kerstkind! Daar wilden we het fijne wel van weten. En dus namen we contact op met Corina:

Mijn naam is Corina, ik ben 46 jaar. Woon samen met mijn man in Amsterdam. Werk bij een woonwarenhuis als green recovery medewerker. Ben moeder van twee kanjers: een zoon van 17 jaar en een kerstprinsesje van 7 jaar. Die geboren is op Tweede Kerstdag.

Onze dochter was onverwachts gekomen: de planning was twee weken later. Dit keer zou mijn man een naam schenken aan ons wondertje. Maar de naam had hij nog niet bedacht! Toen ze geboren was, moest ie toch echt met een naam komen, haha! Er werd om een naam gevraagd en mijn man zei: Feven! Feven ( betekent noorderlicht in het Ethiopisch) en zo prachtig is ze ook.

De leuke kanten van een kerstkindje zijn is de hoeveelheid cadeautjes! Onze dochter is superblij dat ze zoveel cadeautjes krijgt.
De mindere kant is dat er vaak mensen niet kunnen, omdat ze al andere afspraken hebben.

Vorig jaar hebben we het om die reden een week eerder gevierd. Dat was wel raar, want toen het Tweede Kerstdag was – en dus haar verjaardag – voelde het leeg. We hebben het uiteindelijk maar gezellig gemaak en zijn naar de bowlingbaan gegaan.

Dit jaar gaan we gewoon weer proberen op Tweede Kerstdag haar verjaardag te vieren. Er zijn al een paar mensen die hebben laten weten dat ze niet kunnen😪
Voor volgend jaar staat op de planning om het in Amerika te vieren bij familie/ vrienden van haar vader.

Haar kinderpartijtje vieren we altijd er na dan heeft ze nog iets leuks na al die drukke dagen.

Als ik had mogen kiezen: kerst, of niet dan zou ik toch gewoon weer voor een kerstkindje kiezen. Voor het vieren van haar verjaardag is het wel eens lastig, maar het voelt wel speciaal! Niet ieder kind kan zeggen: ik ben een kerstkindje.

Vond je dit leuk om te lezen? Dan vind je het misschien ook leuk om het verhaal van moeder Andrea te lezen, zij heeft een Sintkind!